Odnalezione piękno: odnowione elewacje na Saskiej Kępie

Na Saskiej Kępie, u zbiegu ulic Bajońskiej i Paryskiej, znajduje się zabytkowa kamienica, która niedawno przeszła gruntowny remont elewacji. Ta wielorodzinna kamienica, wybudowana w latach 1936-1937, została zaprojektowana przez architektów Maksymiliana Goldberga i Hipolita Rutkowskiego. Dzięki dotacji od miasta Warszawy, budynek odzyskał swój dawny blask, a jego historyczny charakter został pieczołowicie odtworzony.

Historia i Architektura

Edmund Wolfram, potomek holenderskich osadników, zbudował tę nowoczesną kamienicę na niełatwej, podłużnej działce, co wpłynęło na jej ostateczny kształt. Architekci, aby maksymalnie wykorzystać teren, zastosowali zaokrąglone elementy bryły, które nadały budowli unikalny wygląd. Charakterystycznym elementem elewacji stały się żółte płytki, które kontrastują z brązowym klinkierowym cokołem. Te dekoracyjne detale zostały wykonane z zaprawy imitującej kamień, co podkreślało nowoczesność projektu.

Zakres Remontu

Remont, który zakończył się w ubiegłym roku, obejmował renowację elewacji, naprawę uszkodzonych murów oraz wzmocnienie oryginalnych płytek. Usunięto wtórne naprawy i przemalowania, a brakujące elementy elewacji zostały uzupełnione nowymi płytkami, wykonanymi w technologii zbliżonej do oryginałów. Prace dotyczyły także balkonów, gdzie odrestaurowano metalowe barierki i naprawiono cokoły klinkierowe.

Zachowane Ślady Historii

Na elewacji od strony ulicy Bajońskiej można dostrzec postrzeliny z czasów II wojny światowej, co dodaje budynkowi historycznego znaczenia. Kamienica podzielona jest na dwie własnościowe działki: Paryska 3 i Bajońska 2, a finansowanie remontu przez miasto wyniosło odpowiednio 299 tys. zł i 178 tys. zł, co stanowiło około 47% kosztów kwalifikowanych.

Trudności w Renowacji

Jednym z największych wyzwań dla konserwatorów było odtworzenie brakujących płytek elewacyjnych. Proces wymagał ręcznego wykonania nowych elementów z barwionej masy z domieszką kruszywa, co pozwoliło na uzyskanie efektu bardzo zbliżonego do oryginału. Dzięki temu budynek zachował spójność estetyczną i historyczną.

Tło Rodzinne i Działalność Edmunda Wolframa

Rodzina Wolframa, pochodząca z Holandii, osiedliła się na podmokłych terenach Saskiej Kępy w XVIII wieku. Edmund Wolfram był kluczową postacią w rozwoju tego obszaru, angażując się w projekty osuszenia terenów i rozwój infrastruktury. Był inicjatorem Spółki Wodnej Obwodu Wawerskiego, która doprowadziła do budowy stacji pomp w Parku Skaryszewskim, umożliwiając dalszy rozwój dzielnicy mieszkaniowej.

Źródło: Urząd m.st. Warszawy